گذرنامه فرزند زیر ۱۸ سال بدون اجازه پدر: چه زمانی و چگونه ممکن است؟

نویسنده: تیم تحقیق و محتوای حقوقی OLAW با همکاری وکلای دارای مجوز در ایران — تاریخ انتشار: ۱۴ شهریور ۱۴۰۵

خیلی از مادرهای ایرانی که در کانادا زندگی می‌کنند، دیر یا زود با یک مشکل مشترک روبه‌رو می‌شوند: برای گذرنامه یا اجازه‌ی خروج فرزندشان از ایران، باید امضای پدر را بگیرند — و همیشه هم این امضا به‌راحتی به دست نمی‌آید. گاهی پدر در دسترس نیست، گاهی همکاری نمی‌کند، و گاهی اصلاً رابطه‌ای بین والدین برقرار نیست که بشود حرف زد.

این صفحه توضیح می‌دهد قانون ایران در این باره واقعاً چه می‌گوید، در چه شرایطی می‌شود بدون امضای پدر برای فرزند گذرنامه گرفت، و مسیر عملی این کار از کانادا چیست.

قاعده‌ی اصلی: چرا امضای پدر لازم است

طبق ماده ۱۸ قانون گذرنامه، صدور گذرنامه برای افراد زیر ۱۸ سال منوط به اجازه‌ی کتبی «ولی یا قیم قانونی» آن‌هاست. در حقوق ایران، پدر به‌طور پیش‌فرض «ولی قهری» فرزند محسوب می‌شود؛ یعنی همین که رابطه‌ی پدر و فرزندی برقرار باشد، امضای او لازم است — چه پدر و مادر با هم زندگی کنند، چه از هم جدا شده باشند، و چه اصلاً هیچ‌وقت ازدواج رسمی نداشته‌اند (تا وقتی نسب فرزند به پدر اثبات شده باشد).

نکته‌ی مهم این‌جاست: این تکلیف به امضای پدر، یک قاعده‌ی ثابت و بدون استثناست — اما استثناهایش را قانون مدنی و رویه‌ی دادگاه‌ها مشخص کرده‌اند، نه این‌که به‌صرف امتناع پدر از همکاری، به‌خودی‌خود از بین برود.

در چه شرایطی می‌شود بدون امضای پدر اقدام کرد؟

۱) فوت پدر

اگر پدر فوت کرده باشد، دیگر کسی برای امضا کردن وجود ندارد. در این حالت، مادر باید گواهی فوت پدر را ارائه کند و بسته به این‌که چه کسی به‌عنوان قیم فرزند تعیین شده — که معمولاً با درخواست مادر و حکم دادگاه یا اداره سرپرستی صورت می‌گیرد — روند صدور گذرنامه از طریق آن قیم یا با تأیید مرجع صالح پیش می‌رود.

۲) پدر غایب مفقودالاثر است

اگر پدر واقعاً در دسترس نیست — نه فقط بی‌تفاوت یا کم‌همکاری، بلکه به معنای دقیق قانونی «غایب مفقودالاثر» — قانون مدنی مسیری برای این وضعیت پیش‌بینی کرده: مادر (یا هر ذی‌نفع دیگر) می‌تواند از دادگاه درخواست صدور حکم غیبت کند. پس از صدور این حکم، دادگاه برای فرزند قیم تعیین می‌کند که می‌تواند به‌جای پدر تصمیم بگیرد. این یک فرآیند قضایی مشخص است، نه یک اظهارنامه یا نامه‌ی ساده از طرف مادر.

۳) پدر بدون دلیل موجه امتناع می‌کند

این پرتکرارترین و در عین حال پیچیده‌ترین حالت است: پدر زنده است، در دسترس هم هست، ولی حاضر به دادن اجازه نیست — گاهی از سر اختلاف با مادر، گاهی به‌عنوان اهرم فشار در دعوای دیگری مثل مهریه یا حضانت.

در این حالت، امتناع پدر به‌خودی‌خود کافی نیست که مرجع کنسولی یا اداره گذرنامه از او صرف‌نظر کند. مسیر قانونی این است که مادر به دادگاه خانواده مراجعه کند و درخواست صدور حکمی بدهد که جایگزین اجازه‌ی پدر شود؛ دادگاه با بررسی مصلحت فرزند، در صورت لزوم چنین حکمی صادر می‌کند. این حکم دادگاه است که در پرونده‌ی گذرنامه یا در سامانه میخک ارائه می‌شود — نه صرفاً توضیح یا اظهارنامه‌ی مادر درباره‌ی امتناع پدر.

۴) طلاق و حضانت با مادر

اگر والدین طلاق گرفته‌اند و حضانت با مادر است، این به‌خودی‌خود به معنای بی‌نیازی از اجازه‌ی پدر برای گذرنامه یا خروج از کشور نیست؛ ولایت (که تصمیم درباره‌ی گذرنامه ذیل آن قرار می‌گیرد) از حضانت جداست. اما اگر حکم طلاق یا حکم بعدی دادگاه، صراحتاً اجازه‌ی خروج فرزند از کشور را هم به مادر داده باشد، همان حکم مبنای کار قرار می‌گیرد.

مسیر عملی برای مادرانی که در کانادا هستند

اگر یکی از شرایط بالا برای شما صدق می‌کند، روند کار معمولاً این‌طور پیش می‌رود:

  1. جمع‌آوری مدارک پایه: شناسنامه و کارت ملی مادر، شناسنامه‌ی پدر (در صورت وجود)، گواهی ولادت فرزند (با ترجمه رسمی و تأیید کنسولی، اگر در کانادا صادر شده)، و مدرک مربوط به وضعیت پدر (گواهی فوت، حکم غیبت، یا حکم دادگاه خانواده).
  2. ثبت درخواست در سامانه میخک: ثبت‌نام، احراز هویت الکترونیکی، و انتخاب نوع خدمت «صدور گذرنامه برای فرزند زیر ۱۸ سال». مدارک بالا در همین سامانه بارگذاری می‌شود.
  3. بررسی توسط کنسولگری: بخش کنسولی وضعیت پرونده را بررسی می‌کند و ممکن است مدارک تکمیلی یا مصاحبه‌ی الکترونیکی بخواهد.
  4. پرداخت هزینه و صدور: هزینه‌ها بر اساس نرخ‌نامه‌ی مصوب وزارت امور خارجه تعیین می‌شود و ممکن است به‌مرور تغییر کند؛ برای عدد دقیق و به‌روز بهتر است مستقیماً از سامانه میخک یا نمایندگی مربوطه استعلام گرفت.

اگر پرونده‌ی شما نیاز به مراجعه به دادگاه خانواده در ایران دارد (برای حکم غیبت یا حکم جایگزین اجازه‌ی پدر)، این بخش را معمولاً باید هم‌زمان و از طریق وکیل در ایران پیگیری کرد؛ در این موارد داشتن وکالت‌نامه‌ی رسمی از کانادا برای پیگیری پرونده لازم می‌شود.

سؤالات متداول

آیا صرفاً نامه‌ی توضیح مادر درباره‌ی امتناع پدر کافی است؟
به‌تنهایی نه. چنین نامه‌ای می‌تواند بخشی از پرونده باشد، اما مرجع قانونیِ جایگزین‌کردن اجازه‌ی پدر، حکم دادگاه خانواده است.

اگر پدر در ایران است و مادر در کانادا، چطور می‌شود دادخواست داد؟
از طریق وکیل در ایران و با وکالت‌نامه‌ای که مادر از کانادا تنظیم می‌کند.

چقدر طول می‌کشد؟
به دو بخش بستگی دارد: زمان رسیدگی در دادگاه خانواده (که بسته به پرونده متفاوت است) و زمان رسیدگی کنسولی پس از تکمیل مدارک. از قبل نمی‌شود بازه‌ی دقیقی تضمین کرد.

اگر پدر تبعه‌ی خارجی یا فاقد مدارک ایرانی باشد چه؟
این حالت جزئیات جداگانه‌ای دارد و بهتر است در یک مشاوره‌ی مشخص بررسی شود.

اگر پرونده‌ی شما شامل امتناع پدر، غیبت او، یا نیاز به حکم دادگاه خانواده در ایران است، می‌توانید برای بررسی مسیر مناسب با شماره‌ی +1 647 283 9003 تماس بگیرید یا درخواست مشاوره ارسال کنید.

امتیاز دهید post
Facebook
WhatsApp
Email

آخرین مقالات

خدمات ما